Een kleine maand na de verkiezingen zitten we al midden in de campagne voor 2019. De partijen herpositioneren zich en daarbij zijn alle middelen toegestaan. Voor het eerst wordt ook de coalitievorming in de grote steden gebruikt als pasmunt. Nergens is dat zo duidelijk als bij Groen in Antwerpen en Gent.

De groene golf bleef uit

Groen ging ambitieus naar de gemeenteraadsverkiezingen en riep zichzelf al snel tot winnaar uit. De verwachte groene golf kwam er echter niet. Meer zelfs, Groen verliest haar enige burgemeester en blijft dus zonder trofee achter. Enkel in Gent kunnen ze dit nog rect trekken. Dit dan ook prioriteit nummer 1.

Groen-model vs NVA-model?

Bovendien dreigt ze haar USP voor 2019 te verliezen. Groen profileert zich al enige tijd als de anti-these van NVA. Inhoudelijk beweren ze op elk thema recht tegenover de Vlaams-Nationalisten te staan. Ze sturen aan op een keuze tussen het “NVA-model” en het “Groen-model”. Een strategie die hun geen windeieren legt, want verwacht wordt dat Groen de leidende linkse partij wordt na 2019.

Strategische coaltievorming

Echter, dat is zonder Bart De Wever gerekend. Die vindt plots het water tussen zijn partij en Groen helemaal niet meer zo diep. Hij reikt in Antwerpen de hand aan Wouter Van Besien en wil er samen een bestuursakkoord schrijven. Jammer genoeg voor Wouter, past dat niet in het verkiezingsplan van Groen voor 2019. Een samenwerking met NVA doorbreekt hun USP en is dus zeker niet voor morgen. Dat De Wever blijft aandringen en hun verschillen herleidt tot het hoofddoekendebat is een doorzichtige strategische zet, maar voorlopig weten de leerling-tovernaars van Groen er geen antwoord op.

Gent is meer dan trofee

Fast forward naar Gent waar Rudy Coddens een belabberde score haalde als lijsttrekker van het rood-groene kartel. Als kopman van de grootste partij kon Coddens aanspraak maken op de burgemeestersjerp, al verloor het kartel fors. Coddens werd echter al snel aan de kant geschoven door Groen, dat claimt de grootste partij te zijn binnen het kartel. Deze strategie speelt natuurlijk in de kaart van Matthias De Clercq. Want als je de partijen apart bekijkt is Open Vld het grootst. Bovendien haalde Matthias dubbel zoveel stemmen haalde als Watteeuw. Schaakmat… maar ook dat is zonder de nationale partijtop gerekend. Zij willen kost-wat-kost een groene burgemeester om het momentum, de zogenaamde groene golf, op te eisen. Dat is voor hun de ideale startpositie naar 2019.

Verantwoordelijkheid nemen

Voor de nationale Groen-top zijn de coalitie-besprekingen van Antwerpen en Gent dus verbonden. Ze zijn strategisch belangrijk voor 2019. Het is een ongezien cynische strategie. Afwachten of De Clercq en De Wever er op korte termijn in slagen om hun groene collega’s te wijzen op hun lokale verantwoordelijkheid… Zo niet, is het slechts een kwestie van tijd vooraleer de groene ballon wordt doorprikt.

Afbeelding via Groen.be