Vlaams parlementslid Grete Remen voerde vorige week een ongeziene aanval uit op “zelfstandigen in bijberoep” en de nieuwe wet op onbelast bijverdienen. Beide maatregelen stimuleren ondernemerschap. Een beperking in de tijd, zoals Remen voorstelt, zou dan ook een dramatische impact hebben op het aantal toekomstige ondernemers in ons land.

Wet Remen: “Ik wou wel… maar moest opgeven”
Ondernemerschap is één van de belangrijkste motoren van onze economie. Als we meer zelfstandigen, meer start-ups of bedrijven en dus meer jobs willen in Vlaanderen, kunnen we maar beter inzetten op starters. Zelfstandige in bijberoep is zo’n hulpmiddel.

Zelfstandige in bijberoep is een goede maatregel. Die creatief talent de mogelijkheid geeft zich te ontplooien. Voorbeelden zijn er genoeg: kijk maar naar de reactie van Marylene Madou. Een tijdslimiet zetten op hoelang mensen krijgen om zichzelf te ontplooien is onlogisch. Wat maakt het uit of iemand 2 of 5 jaar nodig heeft? Het ruikt ook heel fel naar centrale planning en socialisme. We kijken al uit naar de verhalen na het invoeren van de Wet Remen: “Ik had een creatief bijberoep… maar ja, ik was niet snel genoeg. Ik heb verplicht moeten opgeven

Elitair
De meesten die voor de moeilijke weg kiezen en twee jobs tegelijkertijd doen om hun droom te realiseren, doen dat niet omdat ze die combinatie van twee jobs echt willen. Ze zouden liever voltijds met hun passie bezig zijn. Een ongewenst effect van het beperken in de tijd van zelfstandige in bijberoep is waarschijnlijk zijn dat enkel degenen met een gevulde bankrekening dan nog hun droom kunnen waarmaken. Dat is niet fair.

Foute interpretatie van de realiteit
Remen beweert het volgende: “Een traiteur in bijberoep kan bijvoorbeeld veel goedkoper werken dan een traiteur in hoofdberoep, want hij moet veel minder sociale bijdragen betalen. Intussen blijft hij als werknemer beschermd, heeft hij recht op vakantie en op arbeidsongeschiktheid, en bouwt hij pensioenrechten op. Het kan niet zijn dat je van beide walletjes blijft eten.
Ze vergeet blijkbaar dat deze traiteur in bijberoep bij zijn dagdagelijkse job wel belasting, sociale bijdragen etc betaald. Het zou nogal raar zijn dat die vrouw of man in kwestie geen rechten zou opbouwen op die manier. Bovendien betaalt hij voor zijn activiteiten in bijberoep extra bijdragen waarvoor hij geen rechten opbouwt.

Tussen lijnen komt er een beeld naar boven dat zelfstandigen in bijberoep eigenlijk profiteurs zijn. Dit is een slag in het gezicht van de vele zelfstandigen in bijberoep die avonden en in weekends werken om hun droom te realiseren. Mensen die niet alleen praten maar doen. Als er uitwassen zijn, kunnen die bovendien binnen de huidige wetgeving worden aangepakt.

Het beeld van “van beide walletjes te eten” is dan ook fout. Zelfs goedkoop. Eigenlijk zegt mevrouw Remen gewoon dat ze nog meer wil belasten.

Kern van het probleem
In deze hele discussie wordt er spijtig genoeg compleet voorbij gegaan aan de kern van het probleem. Namelijk onze belastingdruk en activiteitsgraad. In plaats van te discussieren over een maatregel die inherent zijn merities heeft en lijkt aan te slaan (cfr. 18000 aanvragen bij Trixxo), kunnen we beter de handen in elkaar slaan om samen ons overheidsapparaat te verslanken. Onze administratie minder duur te maken en door meer mensen in de privé sector aan het werk te krijgen. Als mevrouw Remen dan echt zaken in de tijd wil beperken laat ons dan focusen op maximum 2 jaar werkeloosheidsuitkeringen.

 

bron afbeelding: www.pexels.com